მედეა ჩახავას ემოციური მოგონება: რუსთაველის თეატრის ხანძარი და შენახული ნახშირი

ქართული თეატრისა და კინოს ლეგენდარული მსახიობი, მედეა ჩახავა, სიცოცხლის ბოლომდე სათუთად ინახავდა რუსთაველის თეატრის ტრაგიკული ხანძრის ამსახველ უცნაურ რელიკვიას – დამწვარი სცენიდან წამოღებულ ნახშირის ნატეხს. 2003 წელს მან ამ მოვლენის შესახებ გულისამაჩუყებელი დეტალები გაამჟღავნა, რაც ქართული კულტურის ისტორიის ერთ-ერთ მტკივნეულ ფურცელს წარმოადგენს.

მსახიობის მოგონებების თანახმად, ეს მოვლენა ფილმ „ჭრიჭინას“ გადაღების პერიოდს დაემთხვა. იმ წელს თბილისში უჩვეულოდ მკაცრი ზამთარი იდგა. ჩახავასა და დოდო აბაშიძეს წვიმის სცენა უნდა გადაეღოთ, თუმცა თეატრის ხელმძღვანელობა მსახიობს არ უშვებდა, რადგან მისი გაციების ეშინოდათ.

ერთ-ერთი სპექტაკლის დასრულების შემდეგ, მედეა ჩახავა მატარებლით ბათუმისკენ გაემართა, სადაც ფილმის გადაღებები მიმდინარეობდა. ბათუმის ფოიეში ხალხმრავლობა დახვდა, თუმცა პირველი, ვინც მას მიესალმა, ჟორა შავგულიძე იყო. მსახიობმა შეკითხვა-შეტყობინებით მიმართა: „მედიკო, მართალია? რუსთაველის თეატრი დაიწვაო...“ თავდაპირველად მედეა ხუმრობაში აჰყვა კოლეგას და უპასუხა: „რუსთაველი არა, თქვენი თეატრი დაიწვა-მეთქი“. თუმცა, შავგულიძე დაჟინებით იმეორებდა სიმართლეს.

სამწუხაროდ, სიმართლე მალევე გამჟღავნდა. მედეა ჩახავა ისეთ ისტერიკაში ჩავარდა, რომ იმავე საღამოს უკან, თბილისში გამოუშვეს და გადაღებები ვეღარ გააგრძელა.

თბილისში დაბრუნების შემდეგ, როდესაც მსახიობმა რუსთაველის თეატრის ნანგრევები იხილა, საშინელი ტირილი აუტყდა. შენობის ჭერი დამწვარი იყო და ფანჯრებიდან პირდაპირ ცა მოჩანდა. თეატრში შესულ მსახიობს, რომელიც ცრემლებს ვერ იკავებდა, დირექტორის მოადგილე, სერგო ადამია მიუახლოვდა, მხარზე ხელი გადახვია და დამწვარი სცენისკენ წაიყვანა, რომელიც სრულიად დანახშირებული იყო.

სწორედ ამ ტრაგიკულ მომენტში, დამწვარი სცენის ფერფლიდან, მედეა ჩახავამ აიღო ნახშირის პატარა ნატეხი, რომელიც მისთვის არა მხოლოდ თეატრის, არამედ ქართული კულტურის მძიმე დანაკარგის სიმბოლოდ იქცა. ეს ნატეხი მსახიობს დღემდე სათუთად ჰქონდა შენახული, როგორც მწარე, მაგრამ ფასდაუდებელი მოგონება ისტორიული მოვლენის შესახებ.