Dior-ის ზღაპრული საშობაო რეკლამა და AI-ის სავარაუდო გავლენა | Marketer

Dior-ის საშობაო ფილმი „Night in Color“ პარიზში ვითარდება და მაყურებელს მოლაპარაკე ცხოველებით დასახლებულ ფანტასტიკურ სამყაროში ეპატიჟება. ფრანგი ანიმატორის, სილვენ შომეს ნამუშევარი კრისტიან დიორისა და მსახიობ მარლენ დიტრიხის მეგობრობითაა შთაგონებული. პერსონაჟებს, სხვა ცნობილ ადამიანებთან ერთად, რობერტ პატინსონი და რიანა ახმოვანებენ.

დახვეწილი ილუსტრაციებითა და ზღაპრული ატმოსფეროთი ბრენდი ხელოვნების, თხრობისა და ხელით მუშაობის ტრადიციას უსვამს ხაზს. ამ იდეას გადაღების პროცესის ამსახველი ვიდეოც ამყარებს, რომელიც ანიმაციის შექმნას მოდის სახლის სახელოსნო კულტურასთან აკავშირებს. თუმცა რეკლამის გამოქვეყნების შემდეგ განხილვის მთავარი თემა სწორედ მისი შექმნის მეთოდი გახდა.

მაყურებლების ნაწილმა რამდენიმე საეჭვო დეტალს მიაქცია ყურადღება: დეფორმირებულ ასოებს, თვალის უჩვეულო გამოსახულებასა და თითის ანატომიურ შეუსაბამობას. ასეთი ხარვეზები გენერაციული AI-ის ნამუშევრებშიც გვხვდება, რის გამოც სოციალურ ქსელებში გაჩნდა ვარაუდი, რომ ფილმის წარმოებაში ხელოვნური ინტელექტი გამოიყენეს.

ეს ნიშნები თავისთავად AI-ის გამოყენებას არ ადასტურებს. ხელმისაწვდომ ინფორმაციაში არც ისაა დადგენილი, გამოიყენეს თუ არა ტექნოლოგია და, თუ გამოიყენეს, რომელ ეტაპზე.

ამ ამბავს განსაკუთრებულ მნიშვნელობას სძენს დრო, როდესაც ბრენდები ხელით შექმნილ ნამუშევრებს სულ უფრო ხშირად წარმოაჩენენ საკუთარი ღირებულებების დასტურად. AI-ით გენერირებული გამოსახულებების სიჭარბის ფონზე ილუსტრატორის მონახაზი, თოჯინის მოძრაობა თუ რეალური დეკორაცია რეკლამის მიმზიდველობის ნაწილად იქცა. აუდიტორიას აჩვენებენ როგორც დასრულებულ ფილმს, ისე მის უკან დახარჯულ დროსა და შრომას.

ამ მიდგომას სხვადასხვა კატეგორიის ბრენდები მიმართავენ. Porsche-მ საშობაო რეკლამაში ხელით დახატული და სამგანზომილებიანი ანიმაცია გააერთიანა. Apple-მა Mac mini-სა და Apple Games-ის რეკლამებისთვის სტოპ-მოუშენი გამოიყენა, რომლის დროსაც ობიექტებს მცირე მანძილით გადაადგილებენ და თითოეულ ცვლილებას ცალკე იღებენ. Levi’s-მაც საშობაო ამბავი ხელით შექმნილი პერსონაჟებითა და დეკორაციებით მოყვა.

Prada-ს საშობაო ანიმაციაზე კი Disney-ის ყოფილმა ანიმატორმა ჯონ პომეროიმ იმუშავა, რომლის გამოცდილებასაც „The Secret of NIMH“ და „All Dogs Go to Heaven“ უკავშირდება. ასეთ კამპანიებში შემოქმედის ვინაობა და სამუშაო მეთოდი თავად ბრენდის კომუნიკაციის მნიშვნელოვან ნაწილს წარმოადგენს.

Dior-ის შემთხვევაშიც სწორედ ამ დაპირებასა და მაყურებლის ეჭვს შორის გაჩნდა დაძაბულობა. როდესაც ბრენდი ხელით მუშაობას განსაკუთრებულ ღირებულებად წარმოაჩენს, აუდიტორიას ბუნებრივად უჩნდება კითხვა, როგორ შეიქმნა ნამუშევარი სინამდვილეში. მხოლოდ ესთეტიკურად დახვეწილი შედეგი ამ კითხვას ვეღარ პასუხობს.

ხელით შესრულებული ანიმაცია ციფრული ტექნოლოგიების გამოყენებას არ გამორიცხავს. თუმცა გენერაციული AI-ის შესაძლო მონაწილეობა ცალკე განმარტებას საჭიროებს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა კამპანია ადამიანის შემოქმედებით შრომაზეა აგებული. ზუსტი ინფორმაცია გამოყენებული მეთოდების შესახებ მაყურებელს საშუალებას მისცემდა, ფილმი რეალური პროცესის მიხედვით შეეფასებინა.

ჯერჯერობით Dior-ის დუმილი ამ სივრცეს ვარაუდებისთვის ტოვებს. კამპანიას, რომელსაც მაყურებლის ყურადღება ზღაპრულ სამყაროზე უნდა გადაეტანა, ახლა საკუთარი წარმოების შესახებ კითხვებზე უწევს პასუხის გაცემა.